Overslaan en naar de inhoud gaan
Advieslijn 078 48 04 61

"We kiezen elke dag opnieuw voor elkaar"

Getuigenis vr 13 februari 2026, door Stefanie Leekens

Voor buitenstaanders valt hun relatie misschien op. Sien zit in een elektrische rolstoel en Ali vluchtte uit Gaza naar België. Maar wat hun verhaal bijzonder maakt, is niet zijn achtergrond of haar handicap. Ze begrijpen elkaar en vullen elkaar perfect aan. Tegelijk ervaren ze dagelijks hoe de maatschappij anders naar hen kijkt, met verbaasde blikken en vooroordelen.

Sien en Ali nemen een selfie. Ali heeft een lichtgebruinde huidskleur en draagt een muts, Sien heeft een witte huiskleur, ze heeft haar haren in een paardenstaart, draagt een bril en krijgt zuurstof met een neusslangetje.

Van vriendschap naar liefde

Ali kwam anderhalf jaar geleden als vluchteling uit de Gazastrook in België aan, op zoek naar een veilig leven. Sien coördineert in Torhout een project voor anderstalige nieuwkomers, en Ali meldde zich aan.

“Ik matchte hem echt met een hele leuke buddy, maar toch bleven wij ook regelmatig afspreken. We groeiden eerst naar elkaar toe als vrienden, tot we beseften dat het meer werd. Nu zijn we onafscheidelijk,” vertelt Sien.

Door eerst vrienden te zijn, konden ze elkaar rustig leren kennen en het vertrouwen opbouwen dat nodig is voor een relatie. “We hadden vorige zomer veel vrije tijd en hebben eigenlijk alles samen gedaan. Alles wat we deden, was gewoon leuker samen.”

“Toch hebben we goed nagedacht over onze keuze,” zegt Sien. “Ali en ik wisten dat het misschien niet vanzelfsprekend was om voor elkaar te kiezen, maar over die uitdagingen hebben we altijd open en eerlijk kunnen praten.”

Elkaar perfect aanvullen

Sien omschrijft Ali als positief, empathisch en sociaal geëngageerd, iemand met doorzettingsvermogen.

We hebben allebei onze rugzak, heel verschillend, maar herkennen bij elkaar de veerkracht en positiviteit. We zitten op dezelfde golflengte, hebben soms aan een half woord genoeg, en toch kunnen we honderduit babbelen.”

Sinds wij samen zijn, heb ik veel geleerd,” vertelt Ali. “Ik leerde rekening houden met fysieke grenzen en onzichtbare pijn. En ik ontdekte dat echte liefde in kleine gebaren zit: geduld, luisteren en helpen zonder dat het gevraagd wordt. Dat is geen last, maar een voorrecht.”

Praktisch vullen ze elkaar dan ook perfect aan. Omdat Ali nog moet leren omgaan met de administratieve mallemolen en de Nederlandse taal leert, helpt Sien hem met zijn administratie. Ali neemt taken in het huishouden op zich en ondersteunt haar bij dagelijkse dingen, zoals helpen bij het douchen.

“Het mooie is dat we nooit bijhouden wie wat doet. We doen heel veel voor elkaar zonder het gevoel te hebben veel te moeten doen voor elkaar,” legt Sien uit. “Nooit vergelijken we hoeveel de één voor de ander doet of wordt daarover een opmerking gemaakt.”

Blikken en vooroordelen

Selfie van Sien en Ali. Ali staat links, heeft zwarte haren, een oorring, lichtgebruinde huid en lacht nar de camera. Sien draagt een bril, heeft een witte huidskleur, een zuurstofslangetje in de neus en heeft haar bruine haren in een staart.

Mensen denken vaak dat Ali de assistent van Sien is en reageren dan zichtbaar verbaasd als ze elkaar in het openbaar kussen. Maar soms gaat het verder dan verbaasde blikken.

Één keer heeft iemand het Ali afgeraden om verder te gaan met mij, omdat hij zijn jonge leven zou ‘weggooien’ door voor mij te kiezen,” zegt Sien. “Dat deed hem pijn, omdat hij natuurlijk over mijn beperkingen heen kijkt.”

Voor Sien laat dit zien dat het probleem niet bij hun relatie zit, maar bij hoe de maatschappij kijkt naar mensen met een handicap.

Ali vult aan: “Er bestaan vooroordelen over relaties en handicap, daar ben ik mij van bewust. Soms denkt men dat zo’n relatie zwaarder is. Maar ik ervaar het tegenovergestelde. De liefde gaat juist dieper, want je leert kijken naar wie iemand echt is, voorbij het fysieke. Een beperking definieert geen mens; karakter, kracht, humor en iemands hart doen dat wel.”

Liefde als dagelijkse keuze

De blikken en oordelen van anderen kunnen hen gelukkig niet breken. Sterker nog, ze zorgen ervoor dat ze elke dag bewust voor elkaar kiezen.

Want voor Sien betekent liefde: “Elke dag blijven kiezen voor elkaar en uitdagingen samen aangaan. Eerlijk en empathisch blijven tegenover elkaar.”

Haar boodschap voor mensen met een handicap die twijfelen aan de liefde is duidelijk: “Denk niet voor de ander. Ik dacht altijd dat ik voor een partner tekort zou schieten, maar ik moet die keuze niet in een ander zijn plaats maken.”

Ali knikt. "Ik kies honderd procent voor Sien. Mijn liefde hangt niet af van omstandigheden, maar van wie zij is. Onze relatie is ook geen reden tot medelijden, maar mag juist gezien worden. Met waardigheid. Met respect. Met vreugde. Liefde draait niet om 'perfecte lichamen', maar om echte mensen."

Vertel ook je verhaal

Heb je een bijzonder verhaal, een pakkende getuigenis of een waardevolle ervaring die je graag met wilt delen? Laat je gegevens hier achter. We kunnen dan samen bekijken op welke manier we je verhaal het best tot zijn recht laten komen.