Advieslijn 03 808 22 99

Mijn belbus, mijn vrijheid

Geschreven op za 28 maart, 2015 door Peter Lambreghts in de categorie Opinie

Mijn belbus, mijn vrijheid

Door Jan Dekelver uit Kampenhout


Het afschaffen van de Belbus betekent meer dan enkele cijfers in een businessplan. Voor Siemon betekent het een verlies zelfstandigheid, mobiliteit, sociaal netwerk, hobby, eigenwaarde. Maar daar kan de CEO van De Lijn natuurlijk geen rekening mee houden. Vermaatschappelijking van de zorg wordt: blijf thuis of trek uw plan!

Door Jan Dekelver uit Kampenhout

Het afschaffen van de Belbus betekent meer dan enkele cijfers in een businessplan. Voor Siemon betekent het een verlies zelfstandigheid, mobiliteit, sociaal netwerk, hobby, eigenwaarde. Maar daar kan de CEO van De Lijn natuurlijk geen rekening mee houden. Vermaatschappelijking van de zorg wordt: blijf thuis of trek uw plan!
 

Onze zoon Siemon is een man met downsyndroom. Hij gaat sinds vele jaren naar het dagcentrum van Ons Tehuis Brabant in Kampenhout. Tot voor een jaar werd hij opgehaald met het busje van de voorziening.
Daar kwam verandering in toen hij leerde om de belbus te nemen. Dat lukte door ondersteuning van Viamigo, een app die zijn begeleider in staat stelt hem te volgen als hij op weg is.


Siemon is nu veel zelfstandiger geworden. Hij leerde nieuwe mensen kennen. Alle chauffeurs van de belbus zijn vrienden geworden. Ook aan de halte, die toevallig aan een schoolpoort ligt, heeft hij veel nieuwe contacten gelegd. Het heeft zijn gevoel van zelfwaarde aardig vergroot nu hij niet meer afhankelijk is van door het tehuis georganiseerd busvervoer.
Onlangs heeft hij geleerd de belbus te nemen naar het fitnesscentrum, waar ook een belbushalte is. Hij gaat er helemaal alleen naartoe en komt zelf terug. Dat was vroeger ondenkbaar.


Maar dat is binnenkort verleden tijd. De belbus in Kampenhout verdwijnt wegens besparingen. Siemon is maar één gebruiker en zijn economische waarde is nihil omdat hij gratis rijdt. Terug naar het busje van het tehuis dus, of elke morgen en avond de auto in. Gedaan met de fitness. Gedaan met de contacten aan de schoolpoort. Weg de chauffeurs die vrienden waren. Gedaan met de gewonnen vrijheid.
Siemons verhaal is niet uniek. Veel belbusgebruikers hebben geen alternatief. Maar ze vormen een kleine minderheid die niet veel politiek lawaai maakt.

‘Vermaatschappelijking van de zorg’ is het nieuwe credo van de Vlaamse regering. Door die vermaatschappelijking zal het geld rechtstreeks naar de personen met een handicap gaat in de plaats van naar de voorzieningen. Het lijkt een schitterende zaak: mensen kunnen dan zelf bepalen welke zorg ze nodig hebben en wie die zorg zal leveren. Maar het is te mooi om waar te zijn. Vermaatschappelijking betekent vooral: trek uw plan. Maak dat je ouders, vrienden, buren, vrienden en kennissen zo veel mogelijk zorg voor je opnemen want het weinige geld dat we in je rugzak steken, zal niet voldoende zijn om de zorg in te kopen die je nodig hebt.

Het zou goed zijn mochten alle ministers voogd worden van een kind met een handicap. Zo kunnen ze zelf ondervinden dat leven met een handicap een volwaardig leven is, als er tenminste voldoende middelen zijn om participatie mogelijk te maken. En dat is vandaag niet het geval.
Het zou mededogen als norm sterker maken en ingaan tegen het individualisme dat vandaag hoogdagen viert. En dan zou de belbus al eens stil mogen staan.

Jan Dekelver, vader van Siemon

< Terug naar nieuwsoverzicht

Lid worden

Als lid van Onafhanklijk Leven vzw geniet je van interessante voordelen.

Ontdek de voordelen

Ontvang onze laatste nieuwtjes

Door jouw gegevens in te vullen, ga je akkoord met onze privacy policy.

Volg ons via social media

Klik hier en praat met ons mee

Om de gebruikerservaring van deze site te verbeteren gebruikt deze website cookies.

Akkoord