Advieslijn 03 808 22 99

Een scootmobiel is geen moto

Geschreven op ma 10 oktober, 2016 door Jeroen De Weerdt in de categorie Nieuws

Een scootmobiel is geen moto

Deze week is het de  week van NAH. We hadden een gesprek met Jeroen en zijn mama Christel. Jeroen is 31 jaar en had in 2009 een zwaar motorongeval. Hij hield daar een ernstig hersenletsel aan over. Na een intense revalidatieperiode ging hij terug naar huis. Maar voor zijn oude vrienden is Jeroen overleden.

Deze week is het de  week van NAH. We hadden een gesprek met Jeroen en zijn mama Christel. Jeroen is 31 jaar en had in 2009 een zwaar motorongeval. Hij hield daar een ernstig hersenletsel aan over. Na een intense revalidatieperiode ging hij terug naar huis. Maar voor zijn oude vrienden is Jeroen overleden.

Jeroen, ben jij veel veranderd na je ongeval?
Jeroen: ik weet dat niet zo goed. Ik denk dat ik meer mensen wil helpen nu. Vroeger was ik daar niet zo mee bezig. Ik ben ook wel vlugger moe. Ik was voor mijn ongeval bakker. Daarna ging ik in het leger werken. Ik reed toen met een mooie motor. Ik had die nog maar pas, voor mijn ongeval.
Christel: Jeroen heeft toch wel minder geduld dan vroeger.  En hij moet medicatie nemen. Anders heeft hij zijn gedrag niet zo goed in de hand. Hij is ook vlug moe.

Hoe ziet een gewone week er nu voor jou uit?
Jeroen: ik ga 2 halve dagen per week naar een dagcentrum hier in de buurt. Daar werk ik mee in ateliers. Ik krijg daar ook logopedie en heb er gesprekken met een psycholoog. Ik ga er graag naartoe. Ik kan daar ook andere mensen ontmoeten. Ik leer nieuwe mensen kennen en dat is plezant voor mij. Er heeft me zelfs iemand gevraagd of ik getuige wil zijn voor zijn huwelijk.
Ik ga ook 2 halve dagen per week als vrijwilliger werken in een hondenkapselsalon. Elke dag heb ik vrije momenten nodig, om wat te kunnen rusten. Ik kijk dan meestal TV of speel op de computer. Ik heb thuis ook 2 hondjes die me gezelschap houden. Ik ga soms ook in het jeugdhuis hier in de buurt.
Christel: en we gaan soms ook naar een soort koffieklets hier in de buurt (lacht), en geregeld is er een groepsactiviteit. Binnenkort gaan we naar Pairi Daiza.

En jouw mama is jouw persoonlijk assistent, Jeroen?
Jeroen: ja.
Christel: ik rijd met Jeroen naar waar hij moet zijn. We doen ook samen activiteiten. Maar nu hebben we beslist om een nieuwe persoonlijk assistent aan te werven. Ik heb nood aan wat meer tijd voor mezelf. Het is nu een goed moment om met iemand nieuw te proberen. Als het lukt kunnen dat misschien verder opbouwen. Want het moet wel klikken hé.

Hoe lang hebben jullie nu een persoonlijk assistentiebudget?
Christel: We hebben pas sinds 2014 een PAB. Daar hebben we vier jaar op gewacht. En véél onderzoeken voor moeten laten doen. We hebben ook enkele keren opnieuw moeten motiveren waarom we een PAB nodig hadden. Gelukkig kregen we veel hulp van het revalidatiecentrum. Die stelde ons zelf voor om een PAB aan te vragen. Nu nog kunnen we daar altijd terecht, dag en nacht als het moet.

Heb je nog andere hulp of steun?
Christel: Gelukkig krijg ik veel steun van mijn partner en de revalidatiearts. We proberen zoveel als mogelijk ons plan te trekken… Ik heb ook wel wat praktische hulp hier in het huishouden. En we krijgen ook ondersteuning van een thuisbegeleidingsdienst.

Ik hoorde dat je ook gaat getuigen in scholen over je verkeersongeval. Dat is iets wat Rondpunt vzw organiseert. Hoe is dat voor jou om te doen?
Jeroen: vorig jaar ben ik veel gaan spreken. Maar nu ga ik dat wat verminderen want dat is heel vermoeiend voor mij. Het is een manier om alles te verwerken. Ik sta dan vooraan in de klas en zie soms dat leerlingen met hun gsm zitten te spelen. Dat heb ik niet graag. Maar meestal worden ze muisstil als ik begin te vertellen. Ik laat ook altijd iemand voelen aan mijn hoofd. Ik heb daar een litteken. Dat maakt het ook voor hen heel voelbaar. Ze beseffen niet hoe gevaarlijk het verkeer is. Mensen zijn veel te gejaagd. Ze willen altijd te rap ergens zijn. Je kan beter te laat op je afspraak zijn in de plaats van niet aan te komen…

Hoe reageren die leerlingen als ze jouw verhaal horen?
Jeroen: Ze vinden dat ik goed bezig ben. Ze vinden mij ook moedig.

Terecht! Jeroen, welke wensen heb jij nu? Maar we weten dat je de klok niet meer kan terugdraaien. Wat zou je nu gelukkig maken?
Jeroen: ik zou graag toch wat meer inkomsten hebben. We hebben veel kosten en dat moet toch allemaal betaald worden. Ook zou ik graag terug mijn rijbewijs halen. Zodat ik terug met de motor kan rijden.
Christel: We gaan nu eerst eens proberen met een scootmobiel? Jeroen kan zich niet zo gemakkelijk verplaatsen. Hij heeft soms veel moeite met stappen. We hebben al veel testen gedaan bij Cara. Ze willen ons daar eigenlijk niet meer zien (lacht). Maar Jeroen blijft hopen.
Jeroen: (zucht). Ja, misschien eerst die scootmobiel, al is dat geen moto.

Jullie hebben nu een PAB en Jeroen gaat ook 2 halve dagen naar een dagcentrum. Volgend jaar zal je PAB een persoonsvolgend budget worden. Hoe kijk je daarnaar?
Christel: Ja ik weet dat. Maar veel meer weet ik niet. Ik heb er alle vertrouwen in dat dat goed komt. We zijn ingeschaald in het dagcentrum maar meer weet ik nog niet. We hopen dat we alles kunnen verder zetten. We zien wel. En we hopen dat Jeroen ooit alleen kan gaan wonen, met ondersteuning. Maar we zouden nog dezelfde keuzes maken. We hebben daarvan geen spijt.

Jeroen, is er nog iets dat je wil meegeven aan de lezers na wat jij hebt meegemaakt?

Jeroen: Ja. Als mensen in het verkeer gaan moeten ze zich goed beschermen. Ik zie hier soms iemand passeren op een brommer met een fluthelmpje aan en in korte broek. Ook op een moto zie je soms zo’n mensen. Dat kan toch niet. Je kunt toch maar beter je voorzorgen nemen.

 

< Terug naar nieuwsoverzicht

Lid worden

Als lid van Onafhanklijk Leven vzw geniet je van interessante voordelen.

Ontdek de voordelen

Ontvang onze laatste nieuwtjes

Door jouw gegevens in te vullen, ga je akkoord met onze privacy policy.

Volg ons via social media

Klik hier en praat met ons mee

Om de gebruikerservaring van deze site te verbeteren gebruikt deze website cookies.

Akkoord