Advieslijn 03 808 22 99

’Het wordt nu eindelijk allemaal wat makkelijker’

Geschreven op do 31 mei, 2018 door Xander Berbé in de categorie Nieuws

’Het wordt nu eindelijk allemaal wat makkelijker’

Na 9 jaar wachten kreeg Amy (11) in april dit jaar eindelijk een persoonlijk assistentie budget (PAB). Een hele opluchting voor Amy en haar familie want Amy heeft op elk moment van de dag 1-op-1 assistentie nodig. We spraken met Amy’s mama Wendy.

Kan je jezelf en je familie even voorstellen?

Wij zijn een gezin van vier, waaronder Amy (11), Mats (4) en dan mama Wendy en papa David. Amy heeft een genetische afwijking genaamd SCN2A. Haar reële leeftijd is 11 jaar maar mentaal heeft onze dochter een leeftijd van ongeveer 9 maanden. Sinds 2016 heeft Amy er ook nog epilepsie bovenop gekregen. Omdat Amy voortdurend 1-op-1 begeleiding nodig heeft is dit een stressvolle en continue bezigheid. Mijn man werkt voltijds. Zelf ben ik een paar jaar geleden halftijds beginnen werken om meer te kunnen doen voor Amy.

Dus die PAB toekenning in april was een opluchting?

Eerst was ik euforisch. Met dat PAB kan Amy thuis meer assistentie krijgen en worden wij als ouders een beetje ontlast. De opstart was wel niet simpel. Heel het PAB is toch wel een enorme papierwinkel. Wij hebben toen snel een afspraak gemaakt met Christine, een coach van Onafhankelijk Leven. We hadden wel ongeveer in gedachten wat we wilden doen, maar het moet toch goed berekend worden om het best mogelijke uit je budget te halen.

En hoe gaan jullie de ondersteuning dan organiseren met het PAB?

Wel, ik ga zelf geen assistent worden. Je wordt dan niet echt geholpen en alles blijft een beetje zoals vroeger. We vinden het net de bedoeling dat we ons laten helpen door anderen. Ook krijgt het multifunctioneel centrum (MFC) al een groot deel van Amy's budget zodat er niet veel meer overschiet.

Wij laten ons nu helpen in het huishouden (kuisen, strijken, ramen,...). Zo kan meer van onze aandacht naar Amy gaan tijdens de avonden en de vakanties. En we hebben 3 vrijwilligers die elk 40 dagen per jaar mogen werken zonder belast te worden. We kozen mensen die Amy al goed kennen. Dat was voor ons belangrijk. De vrijwilligers kunnen dan eens oppassen op Amy, met haar gaan zwemmen of snoezelen.

Heeft het PAB dan meer rust gebracht?

Het wordt nu eindelijk allemaal wat makkelijker. Onlangs is Amy met een vrijwilliger naar Planckendael gegaan. Het is ongelooflijk tof om te zien dat ze dat in alle rust kan doen. Ze heeft dat echt nodig. Als ouders kunnen we nu eens iets doen voor onszelf. Er komt extra tijd vrij voor haar broertje Mats en we kunnen de vrijwilliger iets geven voor de hulp. Dat voelt goed.

Hoe begin je aan de opstart van je PAB? Wat mag en wat niet? Bekijk hier de online infosessie

< Terug naar nieuwsoverzicht

Lid worden

Als lid van Onafhanklijk Leven vzw geniet je van interessante voordelen.

Ontdek de voordelen

Ontvang onze laatste nieuwtjes

Volg ons via social media

Klik hier en praat met ons mee

Om de gebruikerservaring van deze site te verbeteren gebruikt deze website cookies.

Akkoord