Advieslijn 03 808 22 99

‘Een handicap combineren met een gezin is voor mij geen probleem’

Geschreven op ma 1 juni, 2015 door Mathias Van Hove in de categorie Nieuws

‘Een handicap combineren met een gezin is voor mij geen probleem’

Rein wist al dat ze kinderen wou op haar  12e , het ‘zorgen voor’ zat erin gebakken, de biologie had haar daarin netjes geprogrammeerd… alleen had die geen rekening gehouden met 1 klein detail; haar spierziekte. 

 

 

Al toen ik 12 jaar was, droomde ik van kinderen.Een klein detail; mijn spierziekte

Maak kennis met Rein Van Damme, jonge moeder van 2 en budgethouder. 

Ik wist al dat ik kinderen wou toen ik 12 jaar was, het ‘zorgen voor’ zat erin gebakken, de biologie had me daarin netjes geprogrammeerd… alleen had die geen rekening gehouden met 1 klein detail; mijn spierziekte. Toch was ik als tiener nog beweeglijk en fit genoeg om veel met kleine kinderen om te gaan, ik verdiende mijn zakgeld door te babysitten en was vaak op schok met mijn kleine neefje. Dat lukte prima en sterkte mij in het voornemen om op een dag mama te worden.
Op mijn 21e was het zover, onze dochter Camille zag het levenslicht. Ik was toen nog erg jong en kon nog veel. Maar terwijl de baby groeide en zwaarder werd, bleven mijn spieren  stilletjes aan achteruit gaan en daarmee ook mijn mobiliteit.
En zo kwam de dag, toen Camille 6 maanden was, dat het niet langer lukte om alleen voor haar te zorgen.

We moesten aankloppen bij mijn ouders wat verre van ideaal was.

Als jonge mama met een eigen huisje is het niet leuk om verplicht te zijn hele dagen in je ouderlijk huis te moeten doorbrengen omdat je zelf niet meer de verzorging kan bieden die je kind nodig heeft.
Bovendien waren mijn beide ouders drukbezette zelfstandigen die nauwelijks tijd overhadden in hun werkdag en zich dus niet zomaar konden vrijmaken! Gelukkig was er wel altijd iemand in de buurt die kon helpen als het echt moest.
Maar mijn gevoel van onafhankelijkheid, iets waar ik heel veel waarde aan hecht, werd ondermijnd.

 

 

Toen mijn PAB aanvraag werd goedgekeurd veranderde ons leven.

Toen Camille 1 jaar was werd mijn PAB aanvraag goedgekeurd, wat ons leven veranderde.
Ik kon een  eigen, bescheiden job uitbouwen wat me veel voldoening gaf  en dankzij de hulp van mijn PAB kon ik de hindernissen nemen die mij anders veel vroeger hadden gedwongen ermee op te houden: poetsen van de behandelkamer, uitpakken van producten, klaarzetten van het behandeltafeltje, verversen van het linnengoed,…
Ook in mijn relatie en huishouden betekende dit een nieuwe start; mijn man kwam na een lange zware werkdag als tuinarchitect thuis en hoefde zich niet meteen te bekommeren om noodzakelijke klusjes die hij moest afwerken.
We voelden ons intens gelukkig door deze verandering, het was een ‘geschenk uit de hemel’ en de perfecte oplossing om de beperkingen van mijn spierziekte voor een deel te omzeilen.

Dit lijkt een sprookje, maar niet alles is rozengeur en maneschijn in het leven.

Dit lijkt een verhaal van rozengeur en maneschijn, maar zo zijn er natuurlijk niet veel in het echte leven! Jarenlang waren er ook keerzijdes aan dit PAB waardoor het huilen mij letterlijk nader stond dan het lachten. Vooral het vinden van assistentes waarop ik 100% kon rekenen, was een enorme uitdaging. De zoektocht naar nieuwe assistentie waar je een klik mee hebt was een leerproces dat energie en tijd gekost heeft maar waar ik wijzer ben uitgekomen.

4,5 jaar na Camille kwam een 2e meisje

Ik weet dat een gezin niet voor alle mensen met een beperking haalbaar is en weet ook zeker dat men gelukkig kan zijn zonder gezin, of men nu een beperking heeft of niet.
Maar als je het als koppel écht wil, en het is verantwoord voor je gezondheid, weet dan dat er voor heel veel problemen door je beperking oplossingen te vinden zijn. Zo lukte het ook voor ons, om 4,5 jaar na onze eerste dochter, ouders te worden van een 2e meisje, die ons gezin helemaal compleet maakte.

 

 

We vinden oplossingen voor de meeste problemen en voelen ons gelukkig samen.

Ik wil hier niet de indruk geven dat ik sprookjes kom vertellen, de opvoeding van onze kinderen vraagt heel veel energie en ik moet wel eens op mijn tanden bijten als ze er om de 5 minuten zijn met een nieuwe vraag of ruzie.
Maar we vinden oplossingen voor de meeste problemen en voelen ons gelukkig samen.
Ik zal nooit vergeten wat het PAB voor mij en mijn gezin heeft betekend en nog elke dag mogelijk maakt!

Ben je geïnspireerd door het verhaal van Rein? Kom dan zeker naar onze gratis inspiratiedagen.

 

Op 6 juni komt Liesbeth In Leuven op haar beurt vertellen hoe je een gezin runt met een handicap.
Op 13 juni in Antwerpen laten we Inge aan het woord, die een woordje uitleg geeft over avontuurlijk reizen met een beperking. Inschrijven kan je hier.

< Terug naar nieuwsoverzicht

Lid worden

Als lid van Onafhanklijk Leven vzw geniet je van interessante voordelen.

Ontdek de voordelen

Ontvang onze laatste nieuwtjes

Door jouw gegevens in te vullen, ga je akkoord met onze privacy policy.

Volg ons via social media

Klik hier en praat met ons mee

Om de gebruikerservaring van deze site te verbeteren gebruikt deze website cookies.

Akkoord