donderdag 20 oktober 2011
VFG-Ondervoorzitter Paul Driesen overleden
Leer hieronder de brief van Viviane Sorée
Beste Paul,
Je hebt veel te vroeg afscheid moeten nemen van het leven dat je zo graag en vol overtuiging leefde. We leerden elkaar kennen, iets meer dan 20 jaar geleden binnen je geliefde VFG. Ik herinner me nog dat het een warme dag was. We waren met een grote groep van personen met een beperking die actief waren binnen de VFG samen gekomen om te starten met de beleidscel van de VFG. Het gonsde van de activiteit en gedrevenheid. En, jij bent altijd een en al brok gedrevenheid geweest met een serieus vleugje humor en zelfrelativering. Ik kan er niet op pochen dat ik je een dichte vriend mocht noemen, we zijn hier ook nooit aan toegekomen, misschien hadden we het beiden altijd te druk. Maar, wanneer we elkaar zagen dan was er onuitgesproken een wederzijds erkenning en herkenning, een wederzijds respect. We voelden elkaar aan, we verstonden elkaar. Op verschillende vlakken hadden we raakpunten, hebben we ondanks onze beperkingen en de vele vooroordelen en tegenkantingen ons diploma behaald, een zelfstandig leven uitgebouwd, engagementen opgenomen, liefde en leed met onze familie en vrienden gedeeld, … kortom hebben we een leven uitgebouw die we zelf de moeite waard vinden. Maar bovenal hebben we allebei altijd op de niet aflatende steun, hulp, liefde en vertrouwen van onze ouders kunnen rekenen. Je pa Gilbert en ma Martha zijn altijd je trouwe medestanders geweest.
Je hebt gevochten, zoals je je hele leven hebt gedaan, maar nu kon je lichaam het niet meer aan. Ik vind het erg, want ik denk dat je nog vele plannen en dromen had. Ik wens je vrienden, je familie, maar in de eerste plaats je pa en ma heel veel sterkte bij het verlies van hun zoon Paul, mijn hart gaat naar hun uit.
Velen zullen je missen, VFG zal je missen, ikzelf zal je missen. Oprecht dank voor je inzet, voor je kwinkslag, voor je oprechtheid.
Viviane Sorée,
collega ondervoorzitter VFG