donderdag 3 juni 2010
Het Nieuwsblad: interview met PAB-gebruikster Nadia Hadad
Driedaagse conferentie over toekomst Vlaamse gehandicaptenzorg van start
Nadia Hadad: ‘Dankzij het persoonlijk assistentiebudget kan ik opnieuw gaan werken’
GENT - Het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven startte vandaag met haar driedaagse conferentie over de toekomst van de Vlaamse gehandicaptenzorg. Op de eerste dag van de conferentie vierde het centrum tien jaar persoonlijk assistentiebudget.
Met deze conferentie wil het Expertisecentrum onder andere de sociale en economische meerwaarde van het persoonlijk assistentiebudget (PAB) extra in de verf zetten. Het PAB is uitsluitend bedoeld voor de hulp van één of meerdere assistenten van gehandicapten. In Vlaanderen staan er momenteel nog 5.000 mensen op de wachtlijst. Ondanks de enorme wachtlijst gaan er stemmen op dat Vlaams minister van Welzijn, Jo Vandeurzen, plannen heeft om het PAB niet meer uit te keren aan kinderen en mentaal gehandicapten. Het Expertisecentrum hoopt dat de minister naar hun aanbevelingen luistert.
Nadia Hadad (37) is één van de 1.800 personen in Vlaanderen die over een PAB beschikt. Nadia deed tot zeven jaar geleden aan ontwikkelingssamenwerking in Senegal. Ze kreeg een ongeval toen ze in Senegal een klapband kreeg met de auto. Door het ongeval is ze tot aan de borstkas verlamd en moest ze gerepatrieerd worden naar België. ‘Toen ik in België uit het revalidatiecentrum kwam, heb ik vier jaar moeten wachten eer ik in aanmerking kwam voor het PAB. Daarvoor moest ik mij zien te redden met hulp van vrienden en familie’, vertelt Nadia. En dat woog soms zwaar op Nadia. Haar familie creëerde en beurtrol om voor haar te zorgen. Nadia: ‘Ik had heel veel hulp nodig en soms moest ik gewoon op straat staan wachten tot er iemand mij kon helpen om mijn voordeur open te doen. Vrienden nodigden mij niet meer uit om ergens mee naartoe te gaan, want ze moesten mij altijd eerst komen halen. Dat was een heel zware periode voor mij.’
Toen ze vier jaar geleden eindelijk beschikte over een PAB verbeterde haar levenskwaliteit aanzienlijk. Zo kon ze bijvoorbeeld opnieuw gaan werken. ‘Dankzij het PAB kan ik zelf mijn assistent kiezen en hoef ik niet continu te rekenen op familie en vrienden. De hulp die ik krijg van mijn assistent gaat heel ver. Er komt ’s morgens een verpleegster en iemand die mijn ontbijt klaarmaakt. Daarna brengt er mij iemand naar mijn werk. Je kunt je niet voorstellen hoe mijn leven daardoor veranderd en verbeterd is.’
Lees het artikel met foto op: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLNSC_20100602_002
dd